Antena lub zespół kilku anten stanowią niezwykle ważną część wyposażenia radiostacji amatorskiej. Rodzaj i sposób zawieszenia anteny decydują nieraz o dojściu do skutku dx-owej łączności czy o dokonaniu nasłuchu rzadkiego kraju. Na nic się nie zdadzą dodatkowe wzmacniacze mocy dołączane do nadajnika (oczywiście zgodnie z warunkami licencji ! ) albo małoszumiące wzmacniacze ante­nowe w odbiorniku, jeśli zastosujemy antenę niekorzystnie zawie­szoną i nie dopasowaną do linii przesyłowej i nadajnika. Antena przeznaczona do łączności dx-owych powinna charakteryzować się skupieniem maksimum promieniowanej mocy w pożądanym kierunku. Takie właściwości mają wieloelementowe krótkofalowe anteny obrotowe, których jednak nie będziemy tu opisywać z uwagi na złożoną konstrukcję i wysoki koszt wykonania. Opiszemy za to kilka prostych anten drutowych, przy pomocy których, szczególnie w dobrych warunkach propagacyjnych, również można prowadzić dx-owe łączności i nasłuchy.

Najprostszą anteną jest drutowa antena półfalowa, zwana też dipolem półfalowym. Jest ona przedstawiona na rysunku poniżej:

 

Antena dipolowa powinna być zawieszona możliwie z dala od budynków i metalowych konstrukcji, wysokość anteny od ziemi powinna być co najmniej równa długości anteny. Można na przykład zawiesić antenę pomiędzy dwoma wysokimi budynkami lub pomię­dzy budynkiem a wysokim drzewem.

Fizyczna długość anteny jest nieco mniejsza od połówki fali w wolnej przestrzeni. Wpływa na to średnica użytego na antenę przewodu i pojemność własna anteny. Z wystarczającą w praktyce dokładnością długość anteny dipolowej można obliczyć ze wzoru:

L = 143 / f
gdzie:
L - długość anteny w m.
143 stała
Do obliczenia należy przyjmować środkową częstotliwość interesującego nas pasma. Na przykład dipole półfalowe do pracy telegra­ficznej w pasmach 160, 80 i 40 metrów będą miały długości:

1840 kHz: 77,72 m
3550 kHz: 40,28 m
7020 kHz: 20,37 m

Do wykonania anteny należy użyć dostatecznie grubego i wytrzymałego drutu czy linki, aby uniknąć kłopotu z ponownym zawieszaniem anteny po większym wietrze lub burzy.

Sposób mocowania połówek dipola i podłączenia do kabla 50-75 Ohm pokazuje kolejny rysunek:

 

Inne odmiany prostych dipoli:

 

Dipol wielopasmowy podłączony jednym kablem koncentrycznym:

Mniejszy z rysunków (b) przedstawia szerokopasmowy dipol na pasmo 3,5 - 3,8 MHz.

Długości dipola wielopasmowego w [m] :
- 39,60
- 20,20
- 10,10
- 6,75
- 5,00


Źródło: SP5HS Krzysztof Słomczyński - "ABC krótkofalowca"
SP6LB Zdzisław Bieńkowski, Edmund Lipiński - "Anteny KF i UKF"