Zacznę od opisów. Znalazłem w literaturze trzy opisy. Pierwszym był opis w Krótkofalwcu Polskim wg. autorstwa SP2MBE. Zwykły kalkulator wykaże gdzie tkwi błąd. Suma wymiarów elementów nie jest równa długości deklarowanej przez autora. Zmontowałem ten model ale nie było to tym, czym chciałem żeby było. Wszelkie próby skracania - wydłużania długości promienników, redukcji - zwiększania liczby zwojów cewek nie przyniosły rezultatu. Kolejny opis z książki tego samego autora o dziwo całkiem inny również posiada kilka luk - wymiary . Zmontowany też nie daje się zestroić. Opis z OT w Krośnie wytłumaczył mi gdzie co miał na myśli w/w autor. Sam opis też jest dość ciekawy np. 22 zwoje DNE 1.2 na fi 6 mm fi zew. 10 mm !!!? - może ktoś mi powie jak to zrobić?
Po wielu próbach i kombinacjach znalazłem schemat optimum, który zamieszczam poniżej.

 

 

Antenę wg. powyższego opisu wykonał podczas jednego popołudnia kol. Sławek SP3TYF, który bardzo chwali sobie tą konstrukcje ze względu na jej lekkość i otrzymany SWR ok. 1.1 !! Co potrzebne jest do wykonania tej anteny??

- drut Cu lub mosiądz fi ok 2,5-3 mm ,

- wędka z wł. szklanego cena ok. 50 zł ,

- odcinek kabla koncentrycznego naj. RG-213 50 ohm,

- trzy pręty z Al, stali, o fi 6 - 10 mm,

- kostka z łączówkami np. jak w lampach sufitowych,

- drut nawojowy Cu w emalii fi 1.2 i 1.5 mm,

- trymer ceramiczny 1 - 7 pF (np. z przemienników AZART) taki jak poniżej:

 

 

- no i troszkę czasu!!

STROJENIE

Strojenie anteny przeprowadziłem na działce (otwarty teren) na pseudomaszcie o wys. ok. 2m. Po podłączeniu w tor antenowy SWR - metra stroimy trymerem (pojemność wypadkowa ok. 6 pF) na minimum fali odbitej, kontrolując jednocześnie czy antena jest w rezonansie np. przestrajając się od f=145MHz co kilka MHz i porównując SWR. Moje spostrzeżenia: antena zmniejsza swój SWR gdy ściśniemy dolne zwoje cewki u podstawy anteny rozciągając jednocześnie pozostałe górne zwoje cewki na dole; SWR spada również przy dołożeniu kolejnych trzech przeciwwag lub podniesieniu ku górze trzech początkowych.

OPIS KONSTRUKCJI.

Przeglądając wiele opisów wykonania anten zawsze pomija się szczegóły konstrukcyjne zadawalając się jedynie podstawowym opisem na podstawie którego ktoś, kto coś już robił, nie ma problemów ze zrobieniem. Zastanawiałem się czy ma sens opisu mechanicznego ale sądze, że jego istnienie nie będzie przeszkodą w wykonaniu anteny.

Wędka lub tyczka bo i tak można ją zrobić, musi mieć długość ok. 5m. Swoją o dł. 4.9m złożyłem ze zniszczonych wędek i kawałka rury z wł. szkl. o fi 34 mm. Wszystkie odcinki skleiłem klejem Epidian (żywica epoksydowa) żeby wędka nie składała się po postawieniu jej w pion. Po skręceniu anteny i zestrojeniu jej gdy była przyklejona taśmą na zewnątrz wędki, u dołu cewki gdzie jest przylutowany oplot kabla koncentrycznego dokręciłem pólkrążek z Al o fi=30mm. Na jego obrzeżu wywiercony był nagwintowany otwór. Z zewnątrz wędki założyłem odcinek rury z Al tak, że jej górny koniec był na poziomie półkrążka. Antena na prętach (mosiądz fi 2.5 mm) miała przyklejone co ok. 0.5 metra kawałki gąbki tak, że po wsunięciu jej do wnętrza za pomocą sznurka przymocowanego na górze anteny nie "latała" luźno wewnątrz a kabel koncentryczny o dł. 55cm z przylutowanym na końcu gniazdem UC1 wszedł cały do wędki. Czubek anteny ztkałem korkiem od szampana a sznurek naciągnąłem tak, aby antena nie wypadła gdy postawiłem ją w pion (trzymał sie na wciśniętym korku od szampana); zbędną reszte odciąłem. Teraz na górny odcinek rury z Al założyłem dopasowany pierścień z Al i z nagwintowanymi otworami przygotowanymi na wkręcenie przeciwwag. W pierścieniu, rurze, wędce był otwór, przez który za pomocą dobranej śruby skręciłem razem półkrążek z pierścieniem. Miałem już galwaniczne połączenie masy anteny z przeciwwagami. Od dołu naupychałem gąbki tak, aby kabel koncentryczny był w osi wędki i tak skręconą przykręciłem za pomocą obejm do masztu, co widać na zdjęciu u samej góry. Wg. moich pomiarów SWR wynosi 1.1, przyrząd PAR -u wskazał max. 1.25 w całym paśmie 2m.

Dodane w sierpniu 2002r.

Po skonstruowaniu 4 takich anten nabrałem większej wprawy i podziele się kolejnymi spostrzeżeniami.

Dużym problemem jest przeprowadzenie masy z zewnątrz ( pierścień z przeciwwagami ) do środka i połączenie z oplotem kabla koncentrycznego u podstawy dolnej cewki. Na zdjęciu poniżej przedstawiam rozwiązanie zastosowane w ostatnim modelu - spisało się perfekcyjnie!

 

 

W 40 cm odcinku włókna szklanego wywierciłem otwór w jego osi i z boku dojście do tego otworu pod kątem 90 stopni. Wewnątrz otworu w osi umieściłem dolny promiennik, do którego dolutowałem srebrzankę i przecisnąłem przez otwór dojście. Widać to dokładnie na zdjęciu powyżej. Do drugiego końca srebrzanki dolutowałem kondensator. Odcinek kabla i włókno szklane na odpowiedniej wysokości objąłem blachą z puszki po konserwie. Do tego kawałka blachy przylutowałem oplot kabla. Do tej blachy dolutowałem również ( nie ma tego na zdjęciu ) tulejkę z gwintem w którą poźniej wkręciłem śrubkę z zewnatrz łącząc przeciwwagi z masą.
Gdyby istniała potrzeba przeliczenia indukcyjności cewek bo nie posiadasz takich średnic drutów jak w opisie ( ale nie wolno zmieniać długości nawinięcia cewki!!! ) załączam znaleziony na bbsach program do obliczeń: cewki. (69 KB)

To zdjęcie otrzymałem od kolegi SP3TYF, który wykonał antenę zgodnie z powyższym opisem. Czy jest zadowolony - spytajcie go sami. Ile zajęło zrobienie tej anteny? Jeden wieczór. Efekt oceńcie sami.

 

Źródłó: SP3QDM